Binnen- en buitenknieband

De binnen- en buiten-knieband hebben een belangrijke functie voor de stabiliteit van het kniegewricht. Bij onverwachte bewegingen kan een kortdurende standafwijking van het bovenbeen ten opzichte van het onderbeen ontstaan. Vooral een scheuring van de binnen-knieband is bekend. Het herstel kan weken tot maanden duren.

Bij een bandscheuring is soms gips of een operatie nodig voor een functioneel goed herstel van de kniebandstructuur. Soms blijft er een verlenging of slapte van de band over, waardoor de knie minder stabiel is en de kans op hernieuwd letsel groter is. Een kniebandage of kniebrace wordt dan vaak noodzakelijk om de knie nog goed functioneel te gebruiken. Sporadisch, in acute gevallen, is een bandhechting via een operatie nodig om de stabiliteit van de knie te herstellen.

Het is van het allergrootste belang dat de omringende spieren van de knie in optimale conditie en kracht komen om de kans op instabiliteit van de knie zo klein mogelijk te maken. En dat geldt vooral voor de quadriceps, de bovenbeenspier aan de voorzijde van het been, die de knie strekt, en de hamstrings, de bovenbeenspier aan de achterzijde van het been, die de knie buigt.
Tijdens hardlopen worden de knie en bijbehorende spieren bij elke stap tamelijk gelijkmatig en voorspelbaar belast. Op die manier is in tegenstelling tot spelsporten de kans op verzwikking klein. Bij een forse instabiliteit van de knie die zelfs bij hardlopen klachten veroorzaakt, is een operatieve bandplastiek aan te bevelen. De beperkte kniefunctie geeft dan zowel bij beperkte belasting als in het dagelijkse leven hinder.

Bij voldoende herstel met een goed opgebouwde spierfunctie is hardlopen daarna goed mogelijk. Een lichte beperking van de buigfunctie van de knie is geen bezwaar, omdat 120 graden buigingsmogelijkheid van het kniegewricht nog voldoende is voor een normaal looppatroon.
De strekkingsmogelijkheden van de knie luisteren nauwer. Bij enkele graden strekbeweging vermindert de actieve stabiliteit van de knie reeds omdat de knie niet kan worden vastgezet. De quadriceps moeten dan steeds de knie gestrekt houden. Bij spierontspanning of vermoeidheid heeft men hierbij de neiging, enigermate door de knie te zakken.

Deze instabiliteitsklachten komen ook voor bij zwelling van de knie door extra vocht in het gewricht. Ook dan is zowel de maximale buiging als strekking van de knie beperkt. De 'eindstrekking' van de knie dient zoveel mogelijk te worden hersteld door het vocht en de oorzaak van de vochtontwikkeling te bestrijden.

Terug naar Anatomie