De behandeling bestaat uit vermindering van de belasting van de achillespees door minder of niet hardlopen, bestrijding van de ontstekingskenmerken door ijs, en zonodig fysiotherapie en ontstekingsremmende geneesmiddelen. Lokale druk wordt bestreden door het dragen van schoeisel dat niet of veel minder op de geïrriteerde plek drukt, bijvoorbeeld sandalen of ruimere schoenen. Ook kan je een ring van schuimrubber maken, met een gat ter grootte van de ontstoken plek. Wanneer sprake is van een verkorting van de kuitspieren, moet natuurlijk intensief gerekt worden.

Meestal zijn deze maatregelen voldoende om de ontstekingsreactie tot rust te brengen. Wanneer er klachten blijven bestaan, zijn een röntgenfoto en een echo-onderzoek aan te bevelen. Afhankelijk van de bevindingen kan bepaald worden of een lokale injectie of een operatieve ingreep noodzakelijk is. Soms is een botrandje van het hielbeen de boosdoener, omdat het steeds bij het vooroverbuigen van de knie de pees irriteert.

Dicht bij de peesuitwaaiering aan de hielzijde bevinden zich ook enkele slijmbeurzen, die een soepel bewegen van de pees ten opzichte van het bot mogelijk moeten maken. Zo nu en dan kunnen deze slijmbeurzen geïrriteerd raken. Er komt dan vocht in en de slijmbeurs gaat ontsteken. De zwelling is iets aan de zijkant van de achillespeesaanhechting op het hielbeen gelokaliseerd. Behandeling bestaat uit ijs, injecties of fysiotherapie.
Terug naar Anatomie