Getuignissen:afvallen2

Paul Meulemans
(op de foto's voor en na...)
Gewicht: van 150 naar 80 kg
BMI: van 43,8 naar 23,3
Lengte: 1.85 m
Man

Ik ben nu 39 jaar. In mijn jonge jaren altijd heel veel gesport en ook geen probleem met het gewicht. Na mijn 25ste is daar de klad in gekomen. In de loop der jaren steeds ongezonder gaan leven. Op een bepaald moment at ik dagelijks 1 à 1,5 zak chips en 2 tot 3 beugels met bier. Mijn avondeten was afhaalchinees/snackbar/pizza enzovoorts. In elk geval veel en vet. Uiteraard tussendoor heel veel snacks als chocolade,snoep en drop. Een zak drop was niets voor mij, die was met een uurtje leeg. Sporten kwam niet meer in mijn woordenboek voor. In zo'n 10 jaar groeide mijn gewicht van 70 naar 150 kilo.

Op mijn 35ste de eerste pogingen gedaan, maar die mislukten. Pas in de loop van mijn 36ste jaar heb ik de knop omgezet. Als ik zo door zou gaan, zou ik zeker de 50 jaar niet halen. Dat bleek een zeer goede drijfveer te zijn, want op de eerste dag van de zomervakantie startte ik toen met mijn laatste en definitieve poging en ben ook meteen begonnen met hardlopen (of wat daar voor door moest gaan). Op stille, donkere plekjes waggelde ik drie keer 1 minuut en dergelijke afstandjes en was dan helemaal kapot. Maar ik heb dat doorgezet.

Helaas heb ik op een zeer ongezonde manier gelijnd. Zeg maar gewoon hongeren. De hele dag niets eten en alleen avondeten. Slim Fast werd op een bepaald moment mijn enige bron van voeding. Ik viel wel af als een speer, maar was niet te genieten voor mijn omgeving. Ik voelde me nog slechter dan dat ik me voelde voor mijn poging. Maar ik heb doorgezet. Ik moest wel, vond ik. Na 8 maanden liep ik inmiddels duurloopjes van 30 minuten aan één stuk en de 100 kilo had ik doorbroken. Ik ben nog een maand of zes doorgegaan en uiteindelijk op zo'n 75 kilo uitgekomen.
Maar ik had ook een eetstoornis ontwikkeld. Normaal eten kon ik eigenlijk niet meer. Alle processen in mijn lichaam die daarvoor moesten zorgen, waren ontregeld. Ik had zelfs kenmerken van boulimia, merkte ik bij mezelf (schranspartijen afgewisseld door extreme lijnperioden). Bij een man kan dat dus blijkbaar ook voorkomen. Langzaam, maar zeker ben ik daar afgekomen. Het hardlopen heeft me daar bij gesteund. Ik wist dat ik goed moest eten om beter te kunnen presteren. Ik heb daar zeker nog een klein jaar over gedaan, maar ik merkte dat het lopen daardoor ook steeds beter ging. Ik kon nu 50, 60, 70 tot zelfs 100 kilometer per week trainen. Dat lukte uiteraard niet in de lijnperiode. Met 40 kilometer was het wel een beetje de grens. Regelmatig ook flauwgevallen in die periode. Dat is natuurlijk logisch. Ik at praktisch niets en trainde wel.

Nu heb ik, vind ik, een redelijk leefpatroon. Ik kan flink trainen. Ik loop de halve marathon in 1 uur 38 en de 15 km in 1.08. Ik train tussen de 70 en 100 km per week. Met eten ben ik volledig omgeslagen ten opzichte van vroeger. Vrijwel geen vet, maar des te meer koolhydraten. Geen alcohol/snoep/chips meer. Veel fruit en groenten, en vegetarisch geworden. Maar ik denk dat ik nog steeds wel iets heb van bezig zijn met het eten. Dat laat mij, vrees ik, niet meer los. Ik weeg nu zo'n 80 kg, maar door het extreme lijnen heb ik bijvoorbeeld veel overtollig vel rond de buik. Dat gaat niet meer weg.

Er waren periodes dat ik mezelf vervloekte op dieet te zijn gegaan. Dat heb ik nu niet meer (zo erg). Ik ben helaas iemand van uitersten. Ik doe iets of ik doe het niet. Dat heeft me op de rand van de afgrond gebracht, maar ik ben daar op tijd weg kunnen komen. Hardlopen is nu het belangrijkste onderdeel van mijn leven geworden en ik richt het ook daarnaar in.

Klaas-Douwe Zwaan
Gewicht: van 97 naar 83 kg
BMI: van 24,2 naar 20,7
Lengte: 2 m
Man

Ikzelf heb een volleybalachtergrond en had nogal wat arm/nekspieren die voor nogal wat ballast zorgden (spiermassa). Daarnaast zat m'n broek behoorlijk wat strakker dan nu. Mijn gewicht was 97 kilo (5 jaar terug) toen ik me alleen maar op duurlopen ging richten. In 2 jaar tijd ben ik naar 83 kg gegaan. Het enige wat ik daarvoor gedaan heb, is een voedingsbalans afgeleid van Montignac (werking alvleesklier: regelt suikerspiegel). Ik at bijvoorbeeld gewoon aardappelen in tegenstelling wat Montignac zegt. Bovendien ook geen extreme vet/koolhydraatscheiding. Het los eten van meergranenbrood en daarna los het beleg is al voldoende. Een andere constante is gemiddeld vier trainingen per week. Op dit moment is de werking van m'n alvleesklier zo goed dat ik nooit een gebakje oversla, maar vaak nog eentje neem... Een soort gebakjes dieet, lekker toch!!!

Anoniem (V)
Gewicht: van 73 naar 66 kg
BMI: van 23,0 naar 20,8
Lengte: 1.78 m
Vrouw

Na 30 jaar chronisch lijnen als restant van een eetstoornis in het verleden, ben ik vorig jaar gaan deelnemen aan een workshop en praatgroep om van emotie-eten af te komen. Een van de dingen was om meer te gaan bewegen. Dat ben ik gaan doen. Loop momenteel drie keer per week ongeveer 1 uur. Ik was nooit echt te zwaar, maar viel van 73 naar 66 kg af en blijf nu op dit gewicht en voel me goed. Eetbuien horen tot het verleden, lijnen mag en doe ik niet meer.

Tineke
Gewicht: van 105 naar 75 kg
BMI: van 33,1 naar 23,6
Lengte: 1.78 m
Vrouw

Na werkelijk alle diëten geprobeerd te hebben, ben ik nu via mijn huisarts ruim 30 kg afgevallen met Biamed (zie ook www.biamed.nl). Natuurlijk hoort bewegen daar ook bij (fitness en hardlopen). 10 oktober probeer ik de halve marathon van Eindhoven te doen!


[november 2004]

Lees verder: Getuigenissen: afvallen (3)