De paar hardlopers op blote voeten die Nederland rijk is, ontmoetten elkaar voor het eerst in levende lijve. Het parkoers: zachte en harde bospaden, met dennenappels en takjes, maar ook het fietspad en het zand in de duinen.

Op 30 augustus was het dan zo ver: de paar hardlopers op blote voeten die Nederland rijk is, ontmoetten elkaar voor het eerst in levende lijve. Was het voorheen altijd in je eentje, nu liepen we dan met zijn drieën.
Enkele andere bv-lopers wilden ook graag komen, maar waren verhinderd. We schatten het aantal mensen dat op blote voeten hardloopt op een man of tien. Tot nu toe hebben we nog niet gehoord over vrouwen die dit doen in Nederland (inmiddels heeft er zich een gemeld; red.). We kenden elkaar via het internet, zoals chatnrun en www.oerlopen.nl

Het was erg leuk om met elkaar door de Loonse en Drunense Duinen een uurtje te lopen. Zo gevarieerd mogelijk: over zachte en harde bospaden met dennenappels en takjes, maar ook over het fietspad en natuurlijk een stuk door het zand van de duinen.
Onderweg hebben we heel veel ervaringen uitgewisseld. 'Hoe ben jij er aan begonnen?' en 'Hoe loop jij op gravel en asfalt' tot 'Hé, ik zie dat je op je hele voet landt!'

Daarna hebben we in een bosrestaurant doorgekletst over onze grote hobby, waarover je eigenlijk niet raakt uitgepraat. Erg leuk! Niemand van ons had ooit met andere bv-lopers samen gelopen en dat is toch een heel aparte ervaring: opeens voelt het veel normaler.

We kregen daarna ook nog een demonstratie van de dochter van George (13 jaar). Zij toonde hoe je probleemloos op blote voeten over een grindpad met allerlei scherpe steentjes rent.

We zijn uit elkaar gegaan met de afspraak dat we elkaar in ieder geval dit jaar nog een keer ontmoeten, nog voordat het erg koud wordt. Hopelijk kunnen (de) andere bv-lopers dan ook komen (aanmelden). Waarschijnlijk gaan we ook meedoen aan de Zevenheuvelenloop.