Vorige week maandag maakte Geoffrey Mutai van de Boston Marathon één lange sprint. 2.03.02. Bijna een minuut sneller dan het wereldrecord van Haile Gebrselassi, maar dankzij een bizarre regel gaat Mutai niet de boeken in als nieuwe recordhouder.

Hoe dan ook, de eindtijden op de marathon dalen steeds verder. Zo ver zelfs, dat bij mij de neusvleugels wild beginnen te wapperen bij de gedachte aan wat komen gaat. De grootste sportuitdaging van het moment: een marathon onder de twee uur. Het kan, dat is zeker. De vragen zijn: wanneer en wie?

Een rondje internetten leert dat het zeven jaar kostte om het record terug te brengen van 2.16 naar 2.12. Van 2.12 naar 2.08 duurde 19 jaar. En van 2.08 naar het huidige wereldrecord, 2.03.59, kostte 24 jaar. Behalve als Geoffrey Mutai een magistrale trendbreuk heeft ingezet, kunnen we niet verwachten dat de huidige lopers de magische grens zullen bereiken. Francois Peronnet, een professor aan de Universiteit van Montreal, rekende uit dat de eerste marathon onder twee uur wordt gelopen in het jaar 2028.

17 jaar geduld a.u.b. Dat lijkt een stevige tegenvaller. Toch zit ik er niet mee. Er vanuit gaande dat een marathonloper piekt rond zijn vijfentwintigste, betekent dit namelijk ook dat hij al onder ons is. Die ene superloper, de atleet der atleten, de verlosser. Ik vind dat een adembenemende gedachte.

Op BBCNews.com zegt Haile Gebrselassi dat het waarschijnlijk iemand uit Oost-Afrika zal zijn. Toegegeven, de kans lijkt mij inderdaad groot maar ik hou van een mondiale blik. We moeten uitkijken naar een jongetje tussen de zes en tien jaar. Een sprietje met dunnetje enkels, een vastberaden blik, een competitief karakter, een perfecte pas.

Ik durf het haast niet te zeggen maar mijn zoon van zes voldoet 100% aan het profiel. Op de dino-renbaan in de Dierenpark Amersfoort, waar je in 10 seconden moet proberen zoveel mogelijk dino’s eruit te sprinten, wist hij de meest bloeddorstige raptor, alle kinderen en zijn vader eruit te lopen. Het is dat ik als goede vader mijn zoon niet aan het monotone lopen-eten-slapen-regime van elitelopers wil opofferen (en omdat ik het niet kan verkroppen dat eruit ben gelopen door een zesjarige), maar anders...

Tim van der Veer
April, 2011