Ex-Dreamteamlid Marij Verstraeten is bevallen van een zoontje. Het jongetje is na negen maanden zwangerschap ter wereld gekomen, weegt zes pond en heet Jonah. Moeder en kind maken het goed.

De Vlaamse Marij Verstraeten (28) deed afgelopen jaar mee met het Runner’s World Dreamteam, de populaire marathonploeg die door het maandblad Runner's World werd klaargestoomd voor de Rotterdam Marathon. Al snel bleek echter dat ze zwanger was.
Toch besloot Marij - in nauw overleg met haar vriend Bart en onze trainer Rob Veer - om de marathon te lopen. Ze verscheen in april in Rotterdam aan de start, maar haalde de eindstreep net niet. Op drie kilometer van de finish werd ze uit de wedstrijd gehaald (Marij loopt in het midden van de foto in Rotterdam; foto: Fjodor C. Buis).

Hoewel de bevalling goed verliep, denkt Marij voorlopig nog niet aan hardlopen. Ze wil eerst weer op krachten komen. Maar in de (nabije) toekomst hoopt ze wel haar persoonlijk record op de marathon - 4.09 uur - te verbeteren. 'Ik wil een keer binnen de vier uur eindigen.'

U kunt op het onderstaande formulier uw felicitaties aan Marij overbrengen!

Voordelen sporten tijdens zwangerschap

De zwangerschap van Marij was voor de redactie van Runner's World aanleiding om het lopen tijdens de zwangerschap nader onder de loep te nemen. Daaruit bleek, onder meer ook door de indringende getuigenis van veterane Carla Ophorst, dat het vooral veel voordelen heeft.

Voordelen sporten tijdens zwangerschap

In een Belgisch onderzoek (K. Baeyens), waarbij dertig sportende zwangere vrouwen werden vergeleken met evenveel inactieve lotgenoten, behaalden de sportieve moeders de volgende voordelen:


- betere conditie

- minder gewichtstoename

- minder slaapproblemen

- minder problemen met spataderen

- minder last van constipatie

- snellere bevalling

- 37 % kortere uitdrijvingsfase

- minder depressieve gevoelens

- voordeel baby pal na geboorte: betere Apgarscore
(= hartslag, ademhaling, spierspanning, reflexen, huidskleur)

Carla Ophorst
'De verloskundige, die het niet helemaal eens was met mijn rennen, vertelde na het zien van mijn eerste gezonde zoon dat ze er bij een volgende zwangerschap geen moeite meer mee zou hebben als ik weer zou gaan lopen. Het kraambed was ik zo uit en na zes weken liep ik weer hard. De tweede zwangerschap was ik veel zekerder van mezelf. Ik had bewezen dat het kind er geen schade van ondervindt en de moeder er zich veel beter door voelt. De derde zwangerschap was de mooiste. Ik voelde me ondanks de negen maanden durende misselijkheid zo goed en sterk, dat ik dacht tot de weeën door te kunnen lopen. Als ik niet naar mijn buik keek, voelde ik me ook niet echt zwanger.'