De 11e editie van de Marathon van Utrecht staat in het teken van de Dutch Marathon Battle. Nederlandse toplopers gaan dit keer niet met hazen op weg voor een snelle tijd maar strijden tegen elkaar om de overwinning. Een superidee. Ik denk dat het spannend kan worden en hoop vurig op de eerste ‘sur place’ in de hardloopgeschiedenis: Michel Butter en Rens Dekkers staan 100 meter voor de finish seconden lang stil, zenuwslopend, wie zet de eindsprint aan?

Om de Nederlanders een kans te bieden op de overwinning, mogen snelle Afrikaanse lopers niet meedoen. Dat valt bij mij wat minder goed. Het klinkt als positieve discriminatie, alleen zijn het voor de verandering de blanken die hulp nodig hebben.

Hardlopen zonder Afrikanen is toch een beetje als honkbal zonder Amerikanen, badminton zonder Indonesiërs, cricket zonder Britten en pingpong zonder Chinesen. Hoe zouden wij het vinden als er een grote schaatswedstrijd werd georganiseerd en Nederland mocht niet meedoen?

Ach, het is mijn eigen overgevoeligheid. Ik heb slechte ervaringen met positieve discriminatie. Toen ik ooit een vacature moest invullen, drukte mijn toenmalige directeur me op het hart dat het een zwarte vrouw móest worden: wee mijn gebeente. De zwarte vrouw die ik uiteindelijk aannam, kwam dit achteraf ter oren en verscheen witheet aan mijn bureau voor een verklaring. Ik kon gelukkig met opgeheven hoofd vertellen dat ik haar had aangenomen om haar professionele kwaliteiten en niet om haar kleur.

De Dutch Marathon Battle, ik vind het uiteindelijk wel een goed idee. Wedstrijdtactiek kan wel eens belangrijk worden. Het lijkt me geweldig als Ronald Schroer de hele race ‘in het been blijft zitten’ in de hoop op een massasprint. Gezien het exclusieve Nederlandse karakter moet wel de naam van het evenement terstond gewijzigd worden in de Nederlandse Marathon Strijd.

Tot slot, als snelle Afrikanen niet mogen meedoen, kan ik niet nalaten om stiekem te hopen dat een langzame Afrikaan een goeie dag heeft. Wie weet. Toen ik afgelopen zondag 30 kilometer wegroffelde, kwam ik twee hardlopende Marrokaanse moslima’s tegen, met hoofddoek en al. Giechelend schoten ze voorbij. Ik zou hen graag positief discrimineren.

Tim van der Veer
Maart, 2011