Wurming-up en knulling-down, zo noemen sommige hardlopers het nobele ambacht van blessurepreventie in de vorm van verantwoord in- en uitlopen. Sceptici zijn het, niet overtuigd van het nut van een warming-up en cooling-down.

Meestal noemen ze zich ervaren loper, hun kilometrage overtreft dat van de eigen auto en ze lopen minstens elke week een wedstrijd. Meewarig bekijken ze het trimvolk dat zich gezamenlijk warm draait door in een gezapig tempo wat oefeningen uit te voeren en rondjes te draaien.

Toch hebben ze ongelijk. Een warming-up is wel degelijk zinvol.

Een drietal redenen: