Het regent, al dagen achtereen. Ik ontvang berichten van hardlopers die hun loopplannen uit- en afstellen. Plotseling oefent het fleece-dekentje op de bank een onweerstaanbare, magnetische kracht uit. De politie Haaglanden heeft een heus regenadvies afgegeven: blijf thuis. Ik vind dat een fraai woord, regenadvies, maar met de inhoud ben ik het royaal oneens. Mijn regenadvies: ga naar buiten.

Je mag niet nat worden, je mag niet in de plassen stampen. Wij leren onze kinderen dat regen vies is. Peuters spreiden hun armen en richten hun gezicht omhoog, als het regent. Maar nog voor ze kunnen lezen, duiken ze met regen ineen alsof er een raketaanval plaatsvindt. Ik geef toe dat het handig is om je kinderen te leren niet als een druipend moerasmonster op school of werk te arriveren. Maar regen is leuk, en allerminst deprimerend. Binnen blijven, daar word je gek van.

Aangezien loper en kledij na het beoefenen van de sport doorgaans gewassen worden, staat niets in de weg om af te rekenen met het heersende regendogma. Enkele adviezen voor de beginnende regenloper:

1. Bedek je tepels. Wie ooit heeft gelopen in de stromende regen zonder adequate bescherming, weet dat je de rest van je leven angstvallig naar de buienradar staart en alleen naar buiten gaat bij een hittegolf. Vaseline, tepelpleisters, Gore-Tex beha... Dit deel van het lichaam is het enige dat niet nat mag worden.

2. Stamp in de plassen. Het is leuk. Bovendien krijg je bij grote plassen minder snel water in je schoenen, als je er keihard doorheen stampt. Tip voor gevorderden: loop op Vibram Five Fingers of Teva-sandalen. Hou je wel aan de etiquette: niet stampen in de nabijheid van andere weggebruikers.

3. Zorg dat je warm blijft. Door het water op je lichaam koel je snel af. Vooral bij een lange duurloop, is het zaak om te warm te blijven.

4. Draag geen katoen. Met een flinke bui sleur je al gauw acht kilo T-shirt achter je aan door de modder. Voor overige katoengevaren, zie advies 1.

Regen is mijn favoriete loopweer. Het bos is verlaten. Druppels plenzen op mijn hoofd en sijpelen in straaltjes langs mijn gezicht. Ik ontwijk geen plassen, maar stamp er doorheen. Liefst zou ik er even in gaan liggen. Na anderhalf uur kom ik thuis. Dampend, onder de modder. Na een hete douche plof ik op de bank. Inderdaad, onder het fleece-dekentje.


Tim van der Veer
Augustus, 2010



Meer columns van Tim