De wolf komt eraan. Hij bevindt zich 200 kilometer van de Nederlandse grens. Volgens de Volkskrant van 14 december is het slechts een kwestie van tijd tot de Canis Lupus ons land binnentrekt.
“Misschien is er nu al een wolf in Nederland”, zegt bioloog Leo Linnartz, “wie zal het zeggen?” Aangezien de wolf zich zal huisvesten in gebieden waar een ander dier, de Homo Currens, in grote getalen voorkomt, is de kans groot dat een hardloper de eerste wolf zal waarnemen. Hoog tijd om wat scenario’s door te nemen.

In het Mowgli-scenario kunnen we rijkhalzend uitkijken naar een ontmoeting met een van de intelligentste en sociaalste dieren ter wereld. Tijdens een lange duurloop bij Berg en Dal, komt een loopgroep de eerste roedel wolven tegen. Na wat gesnuffel aan het kruis wordt de loopgroep gastvrij uitgenodigd om samen te foerageren, waarbij een boom wordt opgezet over de langvergeten doch eerzame wetten van de jungle.

Het is ook mogelijk dat geen roedel maar een zwervende wolf als eerste ons land bereikt. Op zoek naar een eigen territorium en partner maken jonge wolven soms lange zwerftochten. In 2009 eindigde een jonge Duitse wolf na een tocht van 1000 kilometer in Wit-Rusland. Dat brengt me bij het Dances-with-wolves-scenario. Een ultraloper en een zwervende wolf treffen elkaar op een verlaten pad. Beiden schrikken zich het leplazerus maar na wat omtrekkende bewegingen herkennen ze in elkaar hun zielsverwanten. Vreedzaam dribbelen Ultra en Two Socks richting de horizon.

Maar nu Nederland steeds meer op Siberië begint te lijken, kan ik niet om het Drs-P-scenario heen. In het lied Dodenrit zingt de inmiddels 91-jarige Drs. P. over een fatale tocht van een gezin naar Omsk, waarbij de gezinsleden, achtervolgd door hongerige wolven, één voor één worden opgeofferd om tijd te rekken. Maar helaas: Omsk is een mooie stad, maar net iets te ver weg.

Hoewel de kans uiterst minimaal is dat wolven mensen aanvallen, werd de gemeenschap in Chignik Lake, Alaska, in maart dit jaar wreed opgeschrikt toen de schooljuf tijdens een duurloopje werd verscheurd door een roedel wolven. Biologen rapporteerden dat hardlopen een aanval van een roofdier zou kunnen ontlokken, omdat het kwetsbaarheid zou suggereren. Ik kan dat persoonlijk beamen, nadat ik ooit in een verlaten mangrovebos in Thailand door wilde honden ben achtervolgd. Pas toen ik halt hield, dropen ze af.

Hoe dan ook, ik hoop vurig tijdens een lange duurloop ooit een wolf te mogen zien. Het mooiste aan hardlopen is dichterbij de natuur zijn. Ik word al blij van een roodborstje, een wolf zou euforie betekenen. Op 21 december is het volle maan. Ik stel voor dat we allemaal ’s nachts het raam openen en zachtjes huilen: kom maar, wolfjes, kom maar, welkom in Nederland.

Tim van der Veer
December, 2010