Ze woont er om de hoek en was al eerder benaderd om eens de 6-uursloop in Stein te lopen. Maar om nou meteen te debuteren met een nationaal record... Het overkwam Manon Wenmekers.

Eerder deze winter, tijdens Spa-Olne-Spa, debuteerde de Limburgse Manon Wenmekers (36) met een overwinning in de ultrasport. Daarna kon het afdelingshoofd van een ICT-afdeling (Universiteit Maastricht) niet meer ontkomen aan de lokroep van de 6-uursloop in Stein, bij haar om de hoek. Ze werd er prompt tweede achter Europees kampioene Birgit Schönherr-Hölscher (Duitsland, 73,555 km) en verbeterde het Nederlands record tot 72 km en 827 meter (was Joke Keuning, 70,998 km, Stein 2001).

Het was organisator Han Frenken, die de inwoonster van Nattenhoven overhaalde om te starten. Frenken: 'Ik zag haar een jaar of zes geleden lopen in de Mergelland Marathon en daarbij viel vooral haar economische loopstijl op. Die is zeer geschikt voor de ultrasport. Met een gemiddelde van 12 km/u zou ze het record moeten kunnen halen en inderdaad! Bovendien vertoonde ze helemaal geen verval.'

Zo makkelijk is het dus, Manon?
'Nou, niet helemaal. Rond het derde uur had ik wel zwaar, maar uiteindelijk heb ik per ronde niet veel verloren. De tijden waren nagenoeg gelijk. Het was vooral zwaar, omdat het steeds een nagenoeg vlakke ronde van 3,1 kilometer is. Ik loop liever op een langer parkoers, met veel meer heuvels, dat veel meer uitdagingen biedt.'

Dan moet je wel heel speciale talenten hebben?
'Ach, dat weet ik niet. Je hoeft voor de ultraloop ook weer niet ontzettend veel kilometers te trainen. Ik kom tot 60 à 70 kilometer in de week, in 3 tot 4 trainingen. Mijn talent is wellicht dat ik heel goed een vlak tempo kan vasthouden. Maar ontzettend snel ben ik niet. Ik loop een hoge 38'er op de 10 kilometer. Mijn loopstijl is niet om aan te zien. Ik til mijn voeten nauwelijks op, maar dat is wel weer efficiënt voor een ultraloop. Berg op lopen kan ik ook goed, maar afdalen juist weer heel slecht.'

Voor velen kom je zo uit de lucht vallen, maar je hebt toch al een geschiedenis van duatlons en marathons?
Ik deed tot 2001 zo'n zes jaar aan duatlons en ben daarmee gestopt, omdat ik het fietsen erbij veel te zwaar vond. Ik debuteerde daarna in de Mergelland Marathon en heb zo'n vijf, zes marathons gelopen. De snelste in Rotterdam: 2.58 uur. Ik heb ook gesnuffeld aan het berglopen, want mijn man, Mark van Erp, en mijn zus Patty zaten in de inmiddels opgeheven bergloopselectie. Uiteindelijk heeft Han Frenken mij overgehaald hier in Stein te starten. Er was een klein thuisvoordeel, want er stonden enkele bekenden langs het parkoers en het rondje heb ik ook wel eens gelopen.'

Hoe ziet de toekomst er voor jou nu uit?
Op 22 april wil ik meedoen aan La Bouillonnante, op de grens van België en Frankrijk. Die is 44 kilometer lang, maar heel zwaar. En ik wil me inschrijven voor de Jungfrau Marathon, maar dat schijnt lastig te zijn. Ik zal niet zo vaak races als in Stein lopen, maar ga liever op zoek naar zwaardere parkoersen in de Ardennen, Duitsland, Zwitserland en Frankrijk. Maar wel over de ultra-afstand, want dit smaakt naar meer!

En dus kijkt de Nederlandse ultrasport met de nodige verwachtingen uit naar de nieuwe prestaties van het talent Manon Wenmerkers.

Zie ook: www.ultraloopstein.nl en www.la-bouillonnante.org