Bijna tienduizend blijde gezichten werden er geteld aan de finish van de Utrecht Marathon. Met voorop dat van Mariko Kiplagat, die op het radicaal vernieuwde parkoers de snelste tijd neerzette, die ooit in en om Utrecht werd geklokt (2.11.16). Het mooiste tafereel speelde zich echter af net buiten het parkoers.

De Utrecht Marathon kent een bewogen geschiedenis en keerde door de impulsen van organisator Gerard Peek vanuit Leidsche Rijn terug naar de Domstad. Zo kreeg kreeg dit mega-evenement - met talloze lopen verpreid over de hele dag - op en rond het gastvrije Jaarbeurscomplex het passende decor.
En dat niet in de laatste plaats door het heerlijke paaszonnetje, waardoor ook enig oud zeer wegsmolt. Toch blijven sommigen in het Utrechtse nog dromen van een deelnemersveld dat onder de Domtoren doorloopt...

Het succes van de grote verhuizing naar hartje Utrecht (en in feitje hartje Nederland), werd nog het best geïllustreerd door een duo iets oudere medewerkers aan de finish. Want als alle hobbels van die verhuizing zijn genomen, de burgemeester met behulp van adviseur Gerard Nijboer is omgepraat en ook de vrijwilligers voor het plan worden gewonnen... En dat alles direct beloond wordt met een fraai parkoersrecord (was 2.13.41, Luc Krotwaar, 2003), mag je meer dan opgelucht ademhalen.
En daarom was vanmiddag het mooiste moment te zien op tien meter van de streep, waar twee naaste medewerkers van Gerard Peek elkaar na de finish van Kiplagat spontaan omhelsden en enkele traantjes wegpinkten. Zo mooi kan de loopsport ook zijn.

Alle uitslagen vindt u hier.