De regerend Olympisch kampioen op de marathon, Samuel Wanjiru is op 16 mei overleden na een val van het balkon in zijn huis. De dood van de Keniaanse superatleet lijkt op een Afrikaanse versie van Midsummer Murders. Wanjiru zou door zijn vrouw, Triza Njeri, zijn betrapt in bed met een andere vrouw en werd kort daarop door familieleden dodelijk gewond aangetroffen onder het balkon. De politie tast in het duister: is hij gesprongen, gevallen of geduwd? Een misdaad is niet uitgesloten, want het huwelijk van Wanjiru en Njeri ging niet over rozen. Vorig jaar werd Wanjiru aangeklaagd, nadat hij zijn vrouw en de keukenmeid had bedreigd met een AK-47 volautomisch geweer.

Ik sta paf. In de eerste plaats door het plotselinge verlies van een fenomenale atleet, maar ook doordat ik er altijd vanuit ging dat alle lange-afstandlopers vredelievende mensen waren. Een trage hartslag, rode spiervezels en grote hoeveelheden endorfine kon ik tot nu toe moeilijk rijmen met geweld en criminaliteit.

In het archief van Runnersweb.nl stuit ik op een onthutsend stukje over de Amerikaanse 800-meterloper David Mack. In 1983 dringt Mack door tot de halve finale van de WK en twee jaar later loopt hij een toptijd van 1.43.35. Dan stopt hij plotseling met lopen. Hij wordt politieman maar leidt een dubbelleven als lid van een criminele bende. In november 1997 wordt Mack tot 14 jaar cel veroordeeld wegens zijn aandeel in een bankroof. Tijdens het onderzoek stuitten rechercheurs bovendien op aanwijzingen dat Mack betrokken was bij de moord op de rapper Christopher Wallace, beter bekend als Notorious B.IG..

Het kan gelukkig ook anders. Stanley Groeneveld uit Den Bosch begon als middelbare scholier met stelen en bouwde dat uit tot een levensstijl. Hij raakte verslaafd aan drugs. Pas nadat hij de dood onder ogen had gezien, lukte het hem dankzij het afkickprogramma in combinatie met duursport zijn leven op de rails te krijgen. Nu traint hij een groep van dertig raddraaiers voor De Vestingloop op 29 mei, ervan overtuigd dat duursport de geest vrijmaakt en problemen oplost.

Tja, mijn beeld dat alle hardlopers eerzame lieden zijn, heeft waarschijnlijk vooral met mijn eigen braafheid te maken. Ik raap nog geen euro van de grond, want de verliezer zou zomaar een arm omaatje kunnen zijn die nu tegel voor tegel de straat afspeurt. Toch moet ik opbiechten dat hardlopen mij helaas heeft verleid tot de criminaliteit. Als het gaat om de identificatieplicht en de regelgeving omtrent toiletteren in het openbaar, ben ik een veelpleger met een compulsieve stoornis. Who’s bad?

Tim van der Veer
Mei 2011