Bekentenissen van een marathonveteraan (2)

Oef, die op één na laatste week was de zwaarste week uit de hele voorbereiding. Over taperen, het weer, Aziatische mondkapjes en desinfecterende handgel.

vrijdag, 30 maart 2018, 10:50
Bekentenissen van een marathonveteraan (2)
FOTO: ERIK VAN LEEUWEN

Onze uitgever Imo Muller schrijft wekelijks in een blog zijn marathon bekentenissen. Op 8 april loopt hij de NN Rotterdam Marathon.

Oef, die op één na laatste week was de zwaarste week uit de hele voorbereiding, niet qua kilometers, maar door alle randzaken eromheen. Zo’n marathonvoorbereiding is verder eigenlijk vrij simpel; een week of tien veel kilometers maken, wat blokken in het beoogde marathontempo, paar keer dertig kilometer of langer en zoveel mogelijk rusten. Ook de allerlaatste week is makkelijk, zorgen dat je zo uitgerust (en met een volle buik) aan de start staat. Maar de afgelopen week was misschien wel de meest vermoeiende van allemaal.

Over wat en hoeveel je nog moet trainen in zo’n week, lopen de meningen uiteen. De één vond dat hij de laatste twee weken al zo’n beetje full time op bed mocht liggen, ‘lekker taperen, trainen heeft nu geen zin meer!’ De ander daarentegen is van mening dat de afgelopen week nog wel stevig getraind mocht worden, om zo in vorm aan de start te staan. De zwaarste trainingen zitten er sowieso op, mijn lichaam schreeuwt om rust en ook mentaal ben ik wel klaar met al die kilometers. Coach Bram zegt altijd dat ik wel mijn gebruikelijke trainingsfrequentie moet aanhouden, maar de lengte en intensiteit van mijn trainingen langzaam af moet bouwen. ‘Zorg dat je lichaam niet in een slaapstand komt en dus tijdens de marathon niet meer vooruit te branden is. Wat tempo’s in marathontempo kan ook geen kwaad, je lichaam moet zoveel mogelijk wennen aan dat tempo.’

Maar goed, dat trainen is wat minder belangrijk geworden nu, er zijn andere zaken waar ik afgelopen week druk mee was: het weer. Niets zo frustrerend als iets waar ik geen invloed op heb. Mijn vriendin Patricia (loopt zelf ook in Rotterdam de marathon) geeft me meerdere keren per dag een update van de laatste weersvoorspelling (laatste update: 10 graden, windkracht 3 en slechts 30% kans op regen! Yahoo!). Ze vertelt me uitvoerig de laatste stand van zaken op het gebied van temperatuur, windkracht, windrichting, neerslagkans en ga zo maar door. Elk detail wordt besproken en ze geeft aan welke sites het meest betrouwbaar zijn. Dagelijks reikt ze de prestigieuze titel ‘meest betrouwbare weersite’ uit, de winnaar hangt sterk samen met de site met meest gunstige weersvoorspelling, en wisselt dus per dag.

Deze week ook nog veel gewerkt trouwens. Geen probleem, mijn collega’s zijn best okay en werken doet de tijd tot 8 april voorbij vliegen. De reis in de trein van en naar mijn werk daarentegen is een stuk minder rustgevend. Angstig kijk ik om me heen voordat ik de coupé instap, hoorde ik iemand niezen? In de spits van Utrecht naar Amsterdam betekent doorgaans met 50 man op 10 vierkante meter. Geen pretje voor iemand met een BMI onder de 20 en een lage weerstand door al dat trainen. Ik loop nog net niet met zo’n Aziatisch mondkapje, maar ben als de dood voor rondvliegende bacillen die mijn marathonplannen in duigen gooien. Ook het geven van handen op mijn werk beperk ik tot het minimum. En kom ik er echt niet onder uit, dan staat er niet voor niets een flesje desinfecterende handgel op mijn bureau.

Het enige positieve aan afgelopen week, hij is voorbij. Nog maar 8 dagen en die laatste week is simpel: rusten, luieren, relaxen en af en toe de weersvoorspelling checken. Daarna ben ik er klaar voor.

Volg Imo’s voorbereiding op de NN Marathon Rotterdam via Strava & Instagram.

Lees ook:
Week 1: Trainen in Monte Gordo

Tags: