Weesper Water

Regelmatig, of eigenlijk elk jaar, schrijf ik een stukje over die merkwaardige hardloopwedstrijd in Weesp waarbij eerst twee hindernissen genomen moeten worden voordat je eindelijk echt mag lopen. Voor wie het niet meer weet een citaat uit 2000. “De eerste hindernis is een grachtje van een kilometer lang. Aangezien geen van de deelnemers de goddelijke gave heeft om over het water te lopen zit er niets anders op dan maar te gaan zwemmen. Irene van Wijk

woensdag, 6 september 2006, 15:26
Weesper Water

Regelmatig, of eigenlijk elk jaar, schrijf ik een stukje over die merkwaardige hardloopwedstrijd in Weesp waarbij eerst twee hindernissen genomen moeten worden voordat je eindelijk echt mag lopen. Voor wie het niet meer weet een citaat uit 2000. “De eerste hindernis is een grachtje van een kilometer lang. Aangezien geen van de deelnemers de goddelijke gave heeft om over het water te lopen zit er niets anders op dan maar te gaan zwemmen.

De tweede hindernis is een stukje van 40 kilometer dat ze kennelijk zo lang vinden dat ze als hulpstuk een fiets toestaan. Dan eindelijk, als alle hindernissen achter de rug zijn, start de hardloopwedstrijd over 10 kilometer.” Vreemd hoor, al dat uitstel. Waarom lopen ze niet gewoon alles? Zijn het soms watjes?

Maar goed, omdat ze het elk jaar zo doen zijn we er inmiddels aan gewend. Dus was het toch nog schrikken dit jaar. Dachten we naar een (merkwaardige) hardloopwedstrijd te gaan kijken, bleek het een zwemfestijn. Kilometer crawl (of schoolslag voor de liefhebbers), dan 40 k waterfietsen en als toetje 10 k watertrappen. En voor het publiek was er snorkelen georganiseerd. Kon je de sporters toch nog bezig zien. Om er lekker in te komen was ‘s nachts al begonnen met beregenen en zetten ze drie uur van te voren de sluizen helemaal open. Waardoor ook Paul, Jo en ik onze traditionele 30 k duurloop naar Weesp in het verkeerde pak bleken te doen. Zwempak en –bril was adequater geweest. En wellicht een bliksemafleider want helemaal geruisloos werd er niet gestort.

Totaal onvoorbereid waren we ook weer niet: Albert had een waterdichte auto mee waarin droog- en regenpakken. En paraplu’s. Zodat we toch nog redelijk warm met de rest van het publiek mee konden snorkelen.

En wat zagen we? Een stuk of 200 stoere watersporters. Die, toen ze eenmaal dóór waren, ook niet meer moeilijk deden over al dat vocht. Die zelfs hun wetsuit boven water uitdeden hoewel het daar niet minder nat was. We zagen de kanjers die het hele feest binnen twee uur afraffelden. En de bikkels die zich helemaal niet lieten ontmoedigen door het feit dat de kanjers al halverwege het waterfietsen waren terwijl zij nog uit het grachtje gevist moesten worden. En een hele enkele echte bink die tijdens de 40 k toch gingen hardlopen. Alleen een beetje overdreven dat ze dat dan deden met een helm op en de fiets aan de hand. We zagen hele grote mannen op veel te kleine fietsen, sportuitrustingen uit alle jaargangen tussen 1975 en nu, strakke koppen maar ook veel big smiles als antwoord op onze aanmoedigingen en leugentjes om bestwil (“ziet er nog goed uit”). En natuurlijk zagen we onze eigen Weesper Watermannen van AV. Dit jaar weer bijna allemaal present. Sommigen voorzien van nieuw strak pak, gedegen training en persoonlijke doelstellingen (Albert verslaan) en anderen vooral van goede hoop. Wat helemaal terug te zien is in de uitslag: Johan, Albert, Ap, Gerard en Rijk, in die volgorde.

Het feit dat deze keer alle onderdelen in water uitgevoerd werden heeft ook vertragend gewerkt. Of zou het toch de leeftijd zijn die toeslaat bij de heren? Zelf geloven ze dat niet. Sterker, Albert verwacht dat het passeren van de 50 grens hem een snelle marathon én, nog belangrijker, het verslaan van Johan in Weesp gaat opleveren. Tja, geloof is een raar ding. Persoonlijk geloof ik meer in training dan in verjaardagen. Maar Albert kan uitkijken naar Abraham (vrij uniek, je daarop verheugen). Dat kan hij nog ruim een jaar doen. Dus volgend jaar is het nog: same time, same place, same order. En wie er ook wint: altijd weer even leuk en gezellig, daar in Weesp. .

Irene van Wijk

Tags: