Bekentenissen van een marathondebutant (8)

Nog een week! Over hazen, sportdrank en de laatste loodjes.

maandag, 12 maart 2018, 11:03
Bekentenissen van een marathondebutant (8)

Allemaal oké

Vannacht droomde ik voor het eerst in jaren weer eens dat ik aan mijn eindexamen moest beginnen. Kennelijk voelt de marathon zo. Waar ik me in mijn droom vooral druk over maakte was dat ik de afgelopen maanden geen tentamens had gemaakt. ‘Dus alleen het eindexamen zelf telt?’ Daar kon ik niet over uit.

Er waren deze week ook gunstige ontwikkelingen, overigens. Zo heb ik nu een haas. Oud-trainingsmaatje Erik Negerman appte of hij me in Utrecht kon bijstaan. Met zijn 1.98 cm (en een marathon-pr van 2.26) is Erik zo’n beetje het beste en meest ervaren windscherm dat je je kunt wensen. Bovendien heeft hij ook verstand van mislukte eerste marathons. In zijn eigen debuut liep hij 2.59.44. Ik zou er voor tekenen, maar Erik heeft op de halve marathon een tijd van 1.05 staan.

Wat ging er toen mis, vroeg ik hem. ‘Groningen…. lang verhaal… als ik je dat vertel hebben we al 44 km achter de rug.’ Zijn zwakke punt in wedstrijden is doorgaans ook het mijne: misselijkheid. In zijn geval het gevolg van een allergie die zijn darmen irriteert ‘Daar bovenop gel en sportdrank stapelen is funest,’ schreef Erik. En: ‘Gebruik jij Maurten? Topspul. Passeert de maag zonder dat je misselijk wordt.’

Ik ken Maurten, maar alleen van een verhaal in Runner’s World, april vorig jaar, toen het nog niet op de markt was. Nu bestelde ik meteen maar een pakket. ‘We gaan zo onderweg testen,’ zei ik afgelopen vrijdag tegen collega Imo. ‘Dit is nieuw. Tijdens de marathon moet ik hier elke 5 kilometer 200 ml van weg zien te krijgen. Volgens de verpakking slaat het de maag over en heeft het geen smaak.’

‘Het smaakt naar… gesmolten kauwgomballen!’, zei Imo onderweg met een smerig gezicht. Ik vond het best te doen, eigenlijk. Ik sloeg het makkelijker achterover dan water, misschien omdat het gel-achtig is. Bovendien werd ik er niet misselijk van, hoewel dat in een wedstrijd natuurlijk weer anders kan zijn.

De volgende dag testte ik weer. Vrouw en dochter hielden een tafeltje bezet op een terras in Drunen en ik kwam om de paar kilometer op mijn wedstrijdschoenen langs gesneld voor een bidon. Maurten 320 bevat 80 gram koolhydraten per 500 ml, véél meer dan reguliere sportdrank. Als je zoveel snelle energie opneemt zonder een reusachtig eind te lopen, word je daar letterlijk een beetje stil van, weet ik nu. Maar: niet misselijk!

Over de trainingen kunnen we verder kort zijn. Dat heeft niet zo veel meer om het lijf. Woensdag, bij de laatste baantraining (600 metertjes in de regen) nam Frans Thuijs, mijn trainer, me nog even apart. Frans heeft Ellen van Langen olympisch kampioen zien worden onder zijn leiding. Die maakt zich niet zo druk. ‘Het is simpel, Olivier. Er kunnen drie dingen gebeuren. Je loopt goed, je loopt zo zo of je loopt niet goed. Nou ja, fuck it, dat is allemaal oké.’

Olivier Heimel

Lees ook:
Week 1: Hoe het begon
Week 2: De lange, lange duurloop
Week 3: De testwedstrijd
Week 4: De 30 km van Schoorl
Week 5: Beste marathon,
Week 6: Niet normaal
Week 7: Wachten

Week 9: De finale