Nooit meer bang voor heuvels

Zie jij als een berg op tegen de glooiingen op je route? Dat hoeft voortaan niet meer.

woensdag, 10 februari 2016, 7:00
Nooit meer bang voor heuvels

Voor een hardloper is het brein een van de belangrijkste wapens, maar het kan ook tegen je werken.

Veel hardlopers hebben een hekel aan heuvels , want dat zijn ‘obstakels op weg naar een snelle eindtijd’. Die kunnen dus een last voor je zijn, en voor sommigen een zenuwslopende marteling.

Dat geldt zeker voor Heartbreak Hill, de beroemde puist tijdens de Boston Marathon. Dr. Jeff Brown is de psycholoog van de Boston Marathon en hij weet raad.

‘Heartbreak Hill is een van de meest gevreesde hellende stukken ter wereld. Door de jaren heen heb ik lopers van uiteenlopende niveaus de ‘Heartbreak’ zien opgaan met een enorme variatie aan gevoelens en sportieve effecten. Van angstig tot worstelend, van gekweld tot woedend.

 

  • Wat is er aan de hand?

Veel hardlopers benaderen een heuvel met een vooropgesteld idee over hoe moeilijk het is om hem te beklimmen. Deze negatieve gedachte zorgt voor een gelijksoortige signaal aan je brein. De haat voor heuvels wordt er alleen maar sterker van. Wanneer je op zo’n manier bij de voet van een heuvel aankomt, vraag je om een vervelende ervaring.

 

  • Zo ga je ermee om

Omarm ze

In plaats van een heuvel te vervloeken voordat je hem hebt beklommen, moet je proberen jezelf in te beelden dat je ervan houdt. Het werkt, echt waar.

Maak jezelf wijs dat een heuvelbeklimming het leukste is dat er is. Heuvelbeklimmingen maken je sterker. Ze maken je taaier. Je krijgt er fantastische bilspieren van. Stel je voor dat je een stoomtreintje bent dat langzaam maar gestaag bergop gaat en zo de wedstrijd wint.

Verzin wat je wilt, als het je maar helpt om de beklimming te accepteren. Na een tijdje zal dit nieuwe gedachtenpatroon – hoe vergezocht ook – zich ontwikkelen tot een echte overtuiging.

Gebruik je fantasie

Het inbeelden van dingen kan je helpen om obstakels te overwinnen. Een hardloopster vertelde me ooit dat zij zich richtte op zaken langs de kant van de weg, zoals een boom of een geparkeerde auto, en er dan in gedachten een touw omheen bond om zichzelf aan op te trekken. Een andere hardloper bekende dat hij fantaseerde over een gevleugeld paard dat hem de heuvel op droeg.

Terwijl je een heuvel nadert, beeld je dan in dat je al op de top staat en er rustig vanaf ‘glijdt’. Een kalme, positieve benadering van een uitdagende heuvel, helpt je je energie te besparen. Energie die je hard nodig hebt om de daadwerkelijke beklimming makkelijker te maken.

Denk aan een andere mooie plek

Sommige hardlopers helpen zichzelf door voor en tijdens de zware beproeving in gedachten naar een andere, favoriete plek te gaan. Andere hardlopers doen precies het tegenovergestelde: zij omarmen hun pijn juist met een ‘pijn is fijn’-houding. Pijnlijke spieren en vermoeidheid motiveren ze om er nog een schepje bovenop te doen.

Of ze focussen op hun lichaamsfuncties en spreken zichzelf toe met motiverende teksten als ‘ontspan je schouders’, ‘houd je rug recht’, enzovoort.

Overigens be­perken de meeste mensen zich niet tot slechts één van de twee strategieën. Zonder het te merken, kun je in diverse situaties switchen van mentale aanpak, afhankelijk van wat het beste voor je werkt.’

 

Tekst Dr. Jeff Brown & Liz Neporet